Prehistorische bewoning en begraving bij Tongeren

C. van Baarle

Aan de rand van de hogere zandgronden van de Veluwe bij Epe ligt het plaatsje Tongeren.   Uit archeologisch veldonderzoek blijkt dat deze plaats al eeuwenlang een bewoningsgeschiedenis heeft welke terug te voeren is naar de Late Steentijd.

Ten behoeve van de zandwinning werd ten noorden van Tongeren een kuil gegraven.

De eerste graafwerkzaamheden, in 1973 bestond uit het weghalen van de humuslaag.     

Nadien is hier gedurende enkele jaren periodiek archeologische veldverkenningen verricht.

In de sterk verstoorde bovengrond werden aardewerk en bewerkt vuursteen aangetroffen.

Een deel van de vondsten kan gezien worden als resten van prehistorische bewoning.

De vondsten zijn te dateren in het Mesolithicum, de Late Steentijd en de Vroege en Midden Bronstijd.

Het nederzettingsterrein bevind zich op een lemige bodem tussen een stuifzandrug en een beekdal.

Binnen het verspreid gevonden aardewerk vallen enkele fragmenten van de Veluwse klokbeker op.

De versiering is aangebracht met een getande spatel.

Verder zijn scherven met wikkeldraadstempelversiering aangetroffen, waaronder een randfragment met ook stempelversiering aan de binnenkant.

Onder het aardewerk bevinden zich meerdere bodem-, wand- en randfragmenten van één of meer Laren urnen.

De zandafgraving is in 1978 veranderd in een vijver met daar omheen een bosvegetatie.

Naast deze vindplaats bevinden zich drie grafheuvels welke vermoedelijk dateren uit de periode van de Late Steentijd en of Bronstijd.

Literatuur

Sanden, van der, W., 1981, Beschrijving van de verzameling van C. A. van Baarle, Gelderse Archeologische Stichting.